บทที่ 41 ฮันนีมูนหวานปนขม (06)

“ฉันชื่อพยัคฆ์ พวกแกคงเข้าใจผิดแล้ว” ไม่จำเป็นต้องถามก็รับรู้ว่าคนพวกนี้คือสมุนของใคร ก่อนที่จะเหยียดยิ้มที่มุมปาก ยิ่งฆาตกรโหดเผยตัวตนมามากเท่าไหร่ก็จะยิ่งเป็นภัยสะท้อนกลับไปหาคนใจโฉดมากเท่านั้น ร่างสูงใหญ่ก้าวเดินเพื่อจะกลับไปตามหาคนตัวเล็กอย่างไม่เกรงกลัว         

           “แกจะไปไหน แกต้องตอบค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ